Op de Vrije Hogeschool kreeg ik de opdracht om een brief van belang te schrijven naar een onderwerp of voorwerp wat jou bezig houd. En dat is deze brief geworden.
Lieve Vriendschap,
Sterk word je. Zo goed als onverwoestbaar. Overal ben je, steeds in een andere vorm. Daardoor duurt het even voordat ik je zie Verbonden ben je. Tot dat iets je zou scheiden. Kwetsbaar maakt je dat, iets om te koesteren. Dat vraagt inspanning, het kost moeite. En zelfs dan weet je niet of je het goed doet, of ik het goed doe.
Je leeft en veranderd constant. Dat maakt je mooi en houd je interessant. Als je altijd hetzelfde zou zijn word je misschien toch een beetje saai. Maar dan alsnog ben je onverwoestbaar. Niet als steen maar eerder water. Vloeibaar, flexibel en geduldig. Over tijd win je altijd.
Jouw stroom neemt mij mee door smalle slootjes, open zeeën en prachtige watervallen. Af en toe stuur ik wel een beetje bij. Dat kan lastig zijn, er komen rimpelingen in de stroom. En toch ga je door. Samen met mij.
Groet,
Martijn